ಜ್ಞಾನ ದೇಗುಲವಿದು, ಕೈಮುಗಿದು ಒಳಗೆ ಬಾ ಎಂಬ ನಾನ್ನುಡಿಯಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನ, ಆಶ್ರಮ, ಮಠ, ಅಗ್ರಹಾರ, ಘಟಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳ (ಗುರುಕುಲ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ) ಮುಖಾಂತರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ವೇಗದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವು ಮಾಹಿತಿ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ಸಂವಹನ, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸಹಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನಿತರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು 21 ನೇ ಶತಮಾನದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವುದು ಮೂಲಭೂತ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗ ಎನ್ನುವಂತದ್ದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ಮನುಷ್ಯನನ್ನ ಬೇರೆ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನ ಯಾಕೆ ಅವಶ್ಯಕ ಕೌಶಲ್ಯ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು: ಆಧುನಿಕ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯು ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾಗಿರುವ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ದೃಢವಾದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ಉದ್ಯೋಗ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾವಿಗೇಟ್ ಮಾಡಲು, ಡೇಟಾವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಆನ್‌ಲೈನ್ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಶಾಲೆಗಳು ಕೌಶಲ್ಯ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭವಿಷ್ಯದ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ವರ್ಧಿತ ಕಲಿಕೆಯ ಅವಕಾಶಗಳು: ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರಿಕರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆನ್‌ಲೈನ್ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್ಗಳು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಚುವಲ್ ಸಿಮ್ಯುಲೇಶನ್‌ಗಳು, ವಿಭಿನ್ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ವಿಭಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ವಿಷಯದೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಲಿಕೆಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಕಲಿಕಾ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಭಿನ್ನ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲ್ಲದೆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನದ ಅನುಷ್ಠಾನ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವುದು: ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಾದ್ಯಂತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂವಾದಾತ್ಮಕ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್, ಕಲಿಕಾ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಆಟಗಳಂತಹ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸೇರಿದೆ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ವಿಷಯದೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ರಚಿಸಬಹುದು.

ಶಿಕ್ಷಕರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ: ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವು ಬೇರೂರಲು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಗತ್ಯವಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ತಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನವೀಕೃತವಾಗಿರಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವೃತ್ತಿಪರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಬಲೀಕರಣಗೊಳಿಸುವುದು ಅವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಪೌರತ್ವದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು: ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವುದು, ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಪೌರತ್ವದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಸಹ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಗೌಪ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಬಳಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸುವ ನೈತಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕು. ಈ ಶಿಕ್ಷಣವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಮತ್ತು ಅವರ ಆನ್‌ಲೈನ್ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸವಾಲುಗಳು ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ: ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನದ ಅಪಾರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರವೇಶವು ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಗಮನಾರ್ಹ ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಹೈ-ಸ್ಪೀಡ್ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿನ ಅಸಮಾನತೆಗಳಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಡಿಜಿಟಲ್ ವಿಭಜನೆಯು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರಿಕರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ.

ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುವುದು: ಶಿಕ್ಷಣವು ಹೆಚ್ಚು ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸಮಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ. ಕಲಿಕೆಗಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಅಲ್ಲದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ನಡುವೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಮಗ್ರ ವಿಧಾನವು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠವನ್ನು ಮಾಡುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವಂತಹ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಇಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಿಯುವವರಿಗೆ ಇಂದು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವ್ಯವಧಾನವು ಇಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮುಖಾಂತರ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯು ಕುಂಠಿತವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ ಕೇವಲ ಡಿಜಿಟಲ್ ಎನ್ನುವಂತಹ ಒಂದು ಯುಗಕ್ಕೆ ದಾಸರಾಗಿ ನೈಜ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆಂದರೆ ಮನೆ (ತಾಯಿ)ಯಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇಂದು ಮಗು ಡಿಜಿಟಲ್ ಎನ್ನುವ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಕಲಿಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿರುವುದು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವು ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿದೆ, ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನಶೀಲವಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪೌರತ್ವದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ್ಗತ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟನ್ನ ಮಾತ್ರ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವಾಗಿರಬೇಕು.

-ಅಪ್ಸಾನಾ ಬಿ.ಎನ್