ಒಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾಗಿ, ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ರೋಗಿಗಳ ಬವಣೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುವಾಗ, ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕಾಡುವ ವಿಚಾರವೊಂದಿದೆ: “ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೇ?” ಇಂದು ಜೂನ್ 5, 2026 – ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನ. ಈ ದಿನ ಕೇವಲ ಸಸಿ ನೆಡುವ ಅಥವಾ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಬಾರದು. ಇದು ನಮ್ಮ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನೇ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನವಾಗಬೇಕು.

ನಾನು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ:

ಅಂತರ್ಜಲದ ಕುಸಿತ: ಹಿಂದೆ 150 – 200 ಅಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ನೀರು, ಇಂದು 500 ಅಡಿ ಕೊರೆದರೂ ಸಿಗದಂತಾಗಿದೆ. ನದಿ, ಕೆರೆಗಳ ಒತ್ತುವರಿ ಮತ್ತು ಬತ್ತಿಹೋಗಿರುವ ಕೃಷಿ ಹೊಂಡಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಅತಿಯಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಕೆ: ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳ ರಸ್ತೆ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಇವೇ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಸಗಳು ಹರಿದು ಹೋಗಿ ಜಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

​ಬದಲಾದ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ: ಅತಿಯಾದ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳಾಗಿದೆ. ಮಣ್ಣು ನಿರ್ಜೀವವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದು ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ.

ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು

ಮನೆಗೊಂದು ಇಂಗು ಗುಂಡಿ: ಮಳೆನೀರು ಪೋಲಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಇಂಗು ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದು ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾರ್ಗ.

ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮುಕ್ತ ಸಮಾಜ: ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬ್ಯಾಗುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಬಟ್ಟೆಯ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಮ್ಮ ಕಸವನ್ನು ನಾವೇ ವಿಂಗಡಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಕರ್ತವ್ಯ.

​ಮರಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ: ಕೇವಲ ಹೊಸ ಸಸಿಗಳನ್ನು ನೆಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೆಟ್ಟ ಸಸಿಗಳನ್ನು ಬದುಕಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಹಳೆಯ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಸಾವಯವದ ಕಡೆಗೆ ಒಲವು: ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕ ಮುಕ್ತ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

​ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸುಡು ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡದಿರೋಣ. ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ನಾಳೆಗಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೈಜೋಡಿಸೋಣ.
​ಪರಿಸರವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ.

• ಎನ್.ಜಿ. ಗಂಗಾಧರಮಠ್
  ಎಕ್ಸ್ಟೆನ್ಶನ್ ಆಫೀಸರ್
  ಔಟ್ರೀಚ್ ಬೆಂಗಳೂರು